"Drie seconden! Daarna heb je gehoorschade”: alumnus Thomas Tubbax doet je écht luisteren.

Die piep in je oren na dat feestje? Kan blijven nazinderen. Niet alleen in je bed, maar voor de rest van je leven. Thomas, alumnus audiologie bij Thomas More, hoort ze elke week: mensen die pas bij hem belanden als de schade al groot is. “Een gebroken teen zie je meteen. Gehoorschade is onzichtbaar. Tot je plots merkt dat je iemand niet meer verstaat.” Hij geeft verhalen én tips. Over wc-papier in Italië. Over de driesecondenregel. Over tinnitus die kan verdwijnen met yoga. En over waarom je nu moet beschermen. Knoop dat maar in je oren…

Vraag Thomas Tubbax (°1995) wat hij doet en je krijgt een masterclass cadeau. Hij waarschuwt, vertelt, demonstreert. Met ogen die schitteren en handen die meepraten. Dus zetten wij onze oren open. “Als ik in die gedreven uitleg zit, ben ik niet te stoppen.” Zijn passie begint simpelweg bij… zichzelf. Als vijfjarig jongetje zit hij bij de logopediste voor zijn interdentale 's'. “Mijn tong stak tussen mijn tanden. Ze zei: eet jij maar veel ijsjes, dat helpt je tong trainen.” Spelletjes spelen, ijsjes eten,… en het probleem was opgelost. Toffe job, denkt kleine Thomas. Jaren later, in zijn zesde middelbaar, vult hij een vragenlijst in om een studiekeuze te maken. Met logopedie als uitkomst. “Audiologie zei me toen niks, maar logopedie zag ik zitten.” Al laat het gevolg zich later horen.

Liefde op het eerste gehoor

Thomas kiest voor Thomas More in Antwerpen. De enige hogeschool in de buurt met logopedie en audiologie. Hij wil praktijk, niet alleen theorie. Op de infodag op Campus Sanderus luistert hij naar de uitleg. “Alles wat ik daar hoorde vond ik interessant. Ik dacht: dit klikt. Al was dat eerste jaar redelijk rampzalig”, lacht hij. “Maar bij het vak Gehoor haalde ik moeiteloos goede punten, puur omdat het me fascineerde.” In zijn derde jaar kiest hij dan audiologie. “Logopedie was interessant, maar audiologie… Dat was écht mijn ding.” In een klas van 150 studenten zijn er vier jongens. Docent Rik Elen nummert ze gewoon: knul één, twee, drie, vier. “Hij zei het met een lach, maar het zorgde wel voor een band tussen ons.” Thomas is eerst knul drie. Dan twee. Dan de enige. “Ja, ik viel op. Zeker bij herexamens: 'Ah Thomas, jij zit hier weer.’” Of dat erg is? “Logopedie is een zorgberoep en trekt vooral vrouwen. Maar audiologie is ook technisch, cijfermatig. Best mannelijk eigenlijk. Intussen zijn de verhoudingen al meer in balans.”

(Lees verder onder de foto's)

Ongehoord

Na zijn studies belandt Thomas in een hoorcentrum. Vijf jaar lang helpt hij mensen met hoorapparaten, maar ook met tinnitus: een constant piepgeluid in je hoofd. Sommigen kunnen er niet meer van slapen. Anderen denken zelfs aan zelfmoord. Thomas volgt een driedaagse opleiding in Birmingham om te leren hoe je ermee omgaat. Want tinnitus is verraderlijk. “Het kan door gehoorverlies komen, door nekproblemen, door stress. De oorzaak verschilt per persoon. En dan moet jij uitzoeken: ben ik wel de juiste specialist?”Thomas neemt een meisje van dertien als voorbeeld. Ze zit midden in de puberteit en heeft tinnitus. Haar ouders zitten naast haar en zeggen de hele tijd: “Zo dramatisch is het toch niet? Je klaagt toch niet altijd?” Dat kind voelde zich ongehoord. En hoe meer je je daarop focust, hoe erger de tinnitus wordt. Ik moest de ouders even apart nemen: dit is misschien precies de reden dat het zo erg is.” Want tinnitus leeft in je hoofd, maar wordt gevoed door hoe je ermee omgaat. Thomas helpt mensen met onder andere yoga, ademoefeningen en uitleg. “Soms komen ze een week later terug en zeggen ze: ik heb er geen last meer van.” Zonder medicijnen. Gewoon met inzicht en rust als therapie.

Driesecondenregel

Nu werkt Thomas bij Vandeputte Safety Expert in Boechout, een bedrijf gespecialiseerd in persoonlijke beschermingsmiddelen. Hij verkoopt geen hoorapparaten meer, maar gehoorbescherming. En staat regelmatig in bedrijven met zijn geluidsmeter en een boodschap: let op je oren. Zoals bij de brandweer bijvoorbeeld. Daar meet hij hoeveel decibel een sirene produceert: op drie meter afstand heb je drie seconden voordat je gehoorschade oploopt. Drie seconden! “Toen ik dat vertelde, zag ik hun ogen opengaan. Ze gingen allemaal wat rechter zitten. Dát moment, daar doe ik het voor.” Want gehoorverlies sluipt erin. “Een gebroken teen zie je meteen. Maar gehoorschade? Onzichtbaar. Tot je plots merkt dat je iemand niet meer verstaat.” En dat is ook Thomas zijn grootste angst. “Dat ik later mijn kleinkinderen niet meer goed kan verstaan.” Oudere mensen vertellen hem dat vaak in het hoorcentrum: de hoge kinderstemmetjes verdwijnen eerst. En de kleinkinderen merken het ook. Ze gaan minder praten met opa en oma, omdat ze toch vier keer moeten herhalen.

(Lees verder onder de foto)

De noodoplossing

Thomas heeft altijd en overal oordopjes bij. Zijn schuiven liggen vol met Loop Earplugs, 3M-dopjes,…. “Als ik naar een feestje ga, gaan ze mee.” Behalve toen in Italië. Daar belandt hij in een club waar de muziek luider speelt dan verwacht. Probleem: geen oordopjes mee en dus paniek. ​ “Ik ben naar het toilet gegaan, heb wc-papier nat gemaakt en in mijn oren gestoken. Ik kon niet genieten omdat ik wist: dit is te luid. Dit tast mijn gehoor aan.” Een tip voor de vergeetachtigen onder ons. En ook beroepsmisvorming? Thomas lacht. “Nee hoor, gewoon verstandig.”

Thomas wordt binnenkort vader. “Ik ben benieuwd hoe ik met zo'n fragiel baby'tje met fragiele oortjes ga omgaan.” Maar één ding weet hij zeker: zijn kind gaat hem later wél kunnen verstaan. Want Thomas beschermt nu al. Voor de persoon die hij over dertig jaar is. Voor de opa die zijn kleinkinderen wil verstaan. En om dat te vieren, geeft hij drie tips mee. Dus beste lezer: spits je oren en laat Thomas’ scherpe inzichten gerust nazinderen.

⚡️ Thomas studeerde de bachelor Audiologie in Antwerpen.

👀 Benieuwd hoe jouw traject eruit kan zien? Contacteer dan de ​opleidingscoördinator. Je vindt hun contactgegevens op onze website.

🤝🏿 Of kom eens kennismaken!